Keşke sokaklar çocukluğumuzdaki kadar saf, temiz ve eğlenceli olsa… Oysa dünya döndükçe, hayat ne kadar acımasızlaşıyorsa, sokaklar da bir o kadar karanlıklaşıyor… İki çocuğun sokakta oyunlarla başladığı yaşamı, bir yaşam savaşına dönüşüyor adeta.

-Ey gidi her şeyi bol İstanbul. Bir ekmek bulmak bu kadar mı güç olur? Taşına bak, toprağına bak, gözünü alabilirsen tabi. Yok dünyada senin gibisi… Güzel olan bu kadar mı zor olur?

Zafer ve Bülent…

Hepimiz gibi hayata oyunlarla merhaba deyip; hepimizden farklı ve acımasızca bir yaşamın içinde buluyorlar kendilerini…Ve meçhule giden geminin kalktığı limana gelindiğinde, sadece Zaferler ve Bülentler başladıkları yerden çıkarlar o meçhul yolculuğa… Oysa varılacak nokta herkes için her zaman aynıdır…