Hassasiyet, uyum, derinlik, ruh... İşte bir orkestradan beklenenler... Uyumu ve hassasiyeti ne bozabilir? Sıranın en arkasında oturan, konser boyu belki de tek bir vuruşu bekleyen bir orkestra üyesinin aklından neler geçer? Beklerken derinliğini kaybeder mi yahut ruhunu hangi sorular ele geçirir?: Neden kompozitörler bazı enstrümanlara bu kadar çok “sus” yazarlar? Orkestra içinde bir besin zinciri varsa, en üstteki kimdir? Ya da kim en altta?