Özgürlüğe Giden Yolda Esaretin Bedeli

Ankara

İstanbul

İzmir

Heybesini Çiğneyen Katır 
 
Yolun getirdiklerini bir de kadın gözünden, iki kadının ellerinden izleyelim. Pembe desenli bir halının içerisinde, gönlü kırık, yasa yanık, keyiften mest, bağırıp çağlayan bacılar. Geleneksel motiflerin çiğnenip oradan buraya savruluşuna ağlayalım. 
 
‘Heybesini Çiğneyen Katır’ yolda olma eyleminin katmanlarını; gerek şehre ulaşan çevre yolunda, gerek kendinden içeri bir üslupta haritalandırıyor. 
 
**************** 
Kalburu saçtan 
Kamburu heybe; 
Deseni sırtında 
Katırlaşmış dertlerinin gölgesiyle; 
Pembe bir ruh. 
Bir...iki...belki milyon, 
Hepten milyar dolusu dünyada; 
Kimine çeyiz sandığından, 
Kimine statü nişanı, 
Kiminin ise göz zevkine 
Takılıp-serilmiş halı! 
Kime ne? 
Altına süpürülmüş tozlarla 
Ufalanmış kozların hüsranı, 
Hasetlik günahlar. 
Karşı çıkılmış niyetle 
Kire bulanmış minnetin biriktirdiği tabaka yüzünden, 
Püskülleri yerden kesilmiş bir halı. 
Uçuk-savruk, sanrıdan hallice... 
Overlock'tan bertaraf. 
Kime ne! 
Yok anam... 
Vursan da dere başında taşlara, 
Çeksen de güven bağladığın makinenle 
... koy vermez. 
Motifine işli, 
İpliğinin her sicminde sıkışmış lekeleriyle 
Bir başına. 
Kime ne... 
 
Şiir: yazig Mahmud Sıfatsız

Oyuncular

Sahne Arkası

Süresi

Türler

Tiyatro Grubu

Kült Kavaklıdere

ODTÜ MD Vişnelik

Originn Co-working

Kabile Sahne

Heybesini Çiğneyen Katır

Samsun

Gaziantep

Şanlıurfa

Bursa

Antalya

Eskişehir

Adana

Diyarbakır

Trabzon

Balıkesir

Konya

Mersin

Kayseri

Denizli

Niğde

Tekirdağ

Manisa

Karabük

Çorum

Amasya

Nevşehir

Kastamonu

Denizin kucağında bir sokak çocuğu olarak büyüyen, Galata mevkiinde karnını doyurabilmek için “icra-i sanat” eyleyen Güzelliği dillere destan, yeri geldiğinde mangalda kül bırakmayan, Kendi güzelliğini görebilmek, aynaya bakabilmek için karakola düşen, Anne babasını tanımadığı için gökteki yıldızlardan doğduğuna inanacak kadar saf bir kadın Fosforlu Cevriye… 
 
Fosforlu Cevriye, sıradan bir sokak kızı değil aslında İstanbul sokaklarının ta kendisidir. Hastalık ve soğuktan ölüme yaklaştığı o gece, karşısına çıkan esrarengiz bir Adam sayesinde hayata ve kara sevdaya tutunur. Cevriye’nin daha önce tanıdığı erkeklere hiç benzemeyen ve ona “siz” diye hitap eden bu Adam aslında gizli yaşayan bir idam mahkûmudur. Hayatında kimse Cevriye'ye, hastalığında kendisine bakan, itina eden, ilk kez bir kadın olduğunu hissettiren bu adam gibi davranmamıştır. Bu yabancıyı tanımasıyla birlikte Cevriye daha önce hiç hissetmediği, hiç bilmediği duyguları tadacak ve sevmeyi, tutsaklığı öğrenecektir. Onu tanıdığı günden sonra artık bambaşka bir “insan” olmuştur. Hapis, sürgün, aradan geçen zaman ve türlü belalara rağmen bu aşktan vazgeçmeyen Cevriye, sevdiği için her şeyi göze alacaktır. Hayata sonsuz derecede bağlı olan Fosforlu Cevriye, kaymasın diye yıldızını gökyüzüne çakmak isterken, hayat ona ne sürpriz hazırlıyor? 
 
Oyunda 1930-40’lı yılların İstanbul’u zengin tasvirleriyle Müzikal Formatıyla sunuluyor. Mahallelerin arka sokaklarında, hapishanelerinde, batakhanelerinde hayata tutunmaya çalışan kadınların, annelerin, çocukların ve afilli delikanlıların otoriteyle olan ilişkisi çarpıcı öykülerle aktarılıyor. 
 
''Bu yapıtın sahnelenme hakkı Yazar Suat DERVİŞ temsilcisi ONK Ajans Fikir ve Sanat Eserleri A.Ş.'den devralınmıştır.''