SIRÇA KÖŞK VE DİĞERLERİ, usta yazar Sabahattin Ali’nin gürül gürül kaleminden çağlayan “Devlerin Ölümü”, “Sırça Köşk” ve “Koyun Masalı” adlı masallarının ilk kez bir arada tiyatro sahnesine aktarılmasının ürünüdür.

Bireysel hırs ve çıkarlar ile toplumsal ihtiyaçlar, değerler ve önceliklerin bitmek bilmez çetin savaşını “Sırça Köşk”tekiler ve köşkün dışında kalan “diğerleri” üzerinden ele alan oyun, aynı zamanda aklıyla dünyaya hükmedip pekçok canlı türünün sonunu getiren insanın, aklını yine kötüye kullanarak kendi soyunu tüketme ihtimalini de vurguluyor.

Aklını, gerçek bir “insan” olabilmek için kullanmanın özlemi ve insanlığın kurtuluşunun yine insan türünün kendiyle yüzleşip hesaplaşmasında olduğu umudunu/umutsuzluğunu taşıyan oyunda; masal dili-halk ağzıyla anlatılan ve yaşanan olaylar da toplumsal tabloların içine yerleştirilen bireysel portreler de hep çok tanıdık, hep bizden…

Peki öyleyse…

Aklı olana mı denir insan?

Kalmaz mı bu tek başına yavan?

Çağlar açıp çağlar kapatan

İnsan mı dünyayı parmağında oynatan?

Peki ya düzen bozulunca

Kim olacak yeni oyunkuran?