Semyon Erastoviç Miguyev, sırf eğlence için, o gece ruh çağırma seansına katılmayı kabul etti. Böylece sıradan bir gece korkunç bir geceye dönüştü. Seanstan sonra evine döndüğünde salonun orta yerinde kocaman bir tabut karşıladı onu. Üstelik içinden bir bebek ağlaması sesi geliyordu. Daha da korkuncu ruh çağırma seansını düzenleyen iki kız kardeşin evlerinde de birer tabut vardı. Aynı anda bu tabutları evlere yerleştiren güç nasıl bir güçtü. Peki ya bebek sesinin bir zamanlar gönül eğlendirdiği Aksinya'nın tehditleriyle bir ilgisi olabilir miydi? Spinoza'nın ruhunun dediği gibi ölüm, gerçekten çok yakınında olabilir miydi?