Kayıp insanların bedenini koynunda eritmiş kuyular, o kuyuların başında bekleyen kadınlar..

Kuyulardan insan kemiği çekilerek temizlenmeye çalışılan bir tarih. Ve o kapkara tarih kuyusunun başında bekleyen kadınlar…
“… Sen yokken kar yağdı, yağmur yağdı toprağın üstüne. İnsanoğlu toprağın üstünü bilir sade. Oysa ben toğrağın altındaydım biraz da. Seninle birlikte…”