“Barış” uyarlaması, antik Yunan mirasına ilişkin ortaklıkları, kardeşlikleri sınayan bir oyun. Bu mirasa Anadolu’dan bakma girişiminin bir ürünü. Deyim yerindeyse “Bir ayağını Ege’nin bir kıyısına, öteki ayağını da öteki kıyısına basabilir mi?” sorusunu kurcalayan bir arayış. Dolayısıyla bir yanıyla Aristofanes’in eleştirel tutumunu güncele taşımayı dener; bir yanıyla da Türk seyirlik geleneğinden beslenen bir anlatım biçimine uzanmaya çalışır. “Barış” metni, müziği ve dansı ile bunu somutlaştırma girişimi.