“Bir sabah kapıyı açtıklarında ellerinde kar gibi beyaz bir köpek vardı. Bana getirmişler;
anneler ‘’Tanrı bir şey vermeden önce bir şey alır.’’ derler. Bana neyi vermek istediğimi
sordular ve ben de beni koruyan kolyemi verdim onlara. Kolyemi vermesem belki bir şey

yapamazdınız ama verdim.”

Meryem, çocukluğunu kalın duvarların ardında, gerçek ile hayal arasında geçmiş bir kızın
hikâyesini sahneye taşıyor. Lunapark ışıklarıyla büyülenmiş, dışarıya ilk kez adım atan bir
çocuğun gözünden masumiyet, korku ve şiddetin sınırlarını izliyoruz. Tek kişilik bu oyun,
seyirciyi masal ile kâbusun arasında gidip gelen bir dünyanın içine çağırıyor.