Kelimeler tükendi. Anlamlarını yitirdi. Aynı sözcüklerle farklı cümleler kuruyoruz. Ne söylediğimizden çok nasıl davrandığımız önemli. En çok kendimizle çelişiyoruz. Düşünmeden sorgulamadan tüketiyoruz ve baştan başlıyoruz. Her seferinde bir sıkışmışlık, arafta kalma hali. Kötüye, daha kötüye, en kötüye doğru gidiş… Muallak oyunu, çağın bu paradoksunu, eğlenceli bir dil ve komik bakış açısıyla bir ilişki üzerinden sahneye taşıyor.