​Vicdanın gümrük kapısı olan derme çatma bir barakada, "karşı kıyıya" kaçmayı bekleyen üç adamın trajikomik hesaplaşması...

​Oyun, hayatlarında geri dönülmez yanlışlar yapmış, ancak "kurtuluş" hayaliyle bir araya gelmiş üç zıt karakteri buluşturur:

​Sermet Nuri Moray: Popüler bir köşe yazarıyken işlediği bir suçun gölgesinden kaçan, sürekli kendini haklı çıkarmaya çalışan, hazcı ve ilkesiz bir "Alt Benlik" (İd) tiplemesi. O, "iyi olmaya çalışan kötü biridir".

​Mukadder: Dini ve geleneksel korkularıyla boğuşan, naif iç dünyasıyla vicdanının ağırlığı altında ezilen, Sermet'in ahlaki karşıtı olan bir "Üst Benlik" (Süperego).

​Ali: Karanlık, soğukkanlı ve sarkastik bir zekâya sahip, geçmişini gömmek için gelen, kendini ele vermeyen, neredeyse übermensch (insanüstü) diyebileceğimiz bir karakter.

​Üçünün de umudu, onları "karşı kıyıya" geçirme sözü veren, yasa dışı işler yapan gölge karakter Gulâm'dadır. Gulâm, bir bakıma yeryüzündeki ahlakın karşıt gücünü, yani İblis'i temsil eder.

​Sermet'in gevezelikleri ve Ali'nin keskin ironisi arasında geçen bu gergin bekleyiş, her karaktere kendiyle yüzleşme anlarını yaşatır. Zira bilinen en büyük ceza, "insanın kendisini yanında taşımasıdır".

​Bu karanlık komedi, vicdan, suç ve kaçış temalarını işlerken, seyirciyi de ayna karşısında kendini sorgulamaya davet ediyor.