Her yıl aynı gün.
Bir vapur. Bir ada. Aynı yokuş, aynı sokak.
Bir kadın, kendi sesini duymak için yola çıkıyor.
Bu kez başka bir ihtimalle.
Ada değişiyor. Zaman katlanıyor. Mekanlar hafızaya dönüşüyor.
Belki ilk kez kendine varmak için.
“Ait olmak neye benzer?"