Bana, kazanmanın aslında daimî bir kayıp ol- duğunu göstermişlerdi. Ben artık biliyordum ki barış bayrağının renginin beyaz olmasının bir anlamı vardı. En küçük kusuru dahi af- fetmeyen bu renk, benim barut kadar karar- mış kaderimi sarmalayan isli parmaklarımın arasında zaferin çanlarını değil, kıyametin sûrunu üfleyebilirdi ancak.

Maya en kötü anlarını geride bıraktığını sanı- yordur fakat hava henüz o kadar da kararma- mıştır. Zihninin içindeki susmayan çağrı, ona geri çeviremeyeceği bir davet sunarken en büyük felaketine doğru koştuğunun farkında değildir.

Tutku, nefret ve acı dönüm noktasına ulaştığın- da kendini hiçbir aklın kabul edemeyeceği bir gerçekle yüz yüze bulacaktır.

Maya, parmaklarının arasında sandığı hayatı- nın ipleri koparken ona sunulan kanatları üze- rine mi giyecek yoksa ellerini kana bulayarak devam mı edecek?

( Tanıtım Bülteninden)