Namık Kemal Bey, yüreğine ok gibi saplanan umutsuzluğun ve hayal kırıklığının mısralarını kendi kendine mırıldanırken Ali Haydar gözyaşları sel olup akan saçları dağınık adama şaşkınlıkla bakıyordu.  Namık Kemal bir şeyler söylemek istedi ama kelimeler boğazında düğümlendi. Tek söz edemedi. En sonunda Ali Haydar’a sımsıkı sarıldı. Tramvaydakilerin bakışlarına ve ne düşündüklerine aldırış etmeden koca adam hıçkıra hıçkıra ağladı…

(Tanıtım Bülteninden)