Destan, insanlığın oluşturduğu en eski yazın türüdür. İlk kez destanlarla dökmüş yüreğindekini söze insanoğlu. Söz söze, yürek yüreğe, sevgi sevgiye ulanarak oluşturulmuş destanlar. Emperyalizm bin yıllar ötesinden azgın acımazlığını ilk kez Anadolu’ya TROYA saldırısı ile gerçekleştirmiş; bu saldırı sonucu TROYA’lılar ölümüne üzüldükleri HEKTOR için yaktıkları ağıtları İLYADA adıyla destanlaştırmışlar. Bu acımasız savaşım günümüzde de sürüyor. Bin yıllar sonrası 1923 aydınlanması ile uyanıp ayağa kalkan Anadolu yeniden karınca ivecenliği, ipekböceği sabrı ile kozasını örerek toplumlara örnek olmuştur.

Bu iki oluşumu birbirine bağlayan süre içindeki son aydınlanma şafağını yaratanlar için HOMEROSTAN’tan günümüze ANADOLU dizeleri düşündürücü, ilginç bir coşku içinde anlatılıyor.
BİRSEN KIRBAŞ
“Bin yıllar öncesinden bu güne 
Bir uygarlık devinim gelişerek 
Bu topraklarda filizlendi.
İonya - Anadolu - Mezopotamya 
O güzel geçmişten, umutlu yarınlara 
Tek tek say aydınlatan dehaları 
Hitit’ten Şubbilyuma, Troya dan Hektor’a 
Alparslan, Ebamüslüm, Kılıcarslan 
Genç Fatih inanılmaz eylemiyle 
Çağlara çığır açan 
Bilgelik adım adım Hacı Bektaş 
Daha da niceleri, soyluca gidenleri 
Saygıyla kaydediyor olayları 
Saygın yaratıcı Kybeleler anılmalı 
Son noktayı, aydınlığı, ışığı 
Anlı şanlı Gazi Mustafa Kemal 
Yürekten sevgi, saygı hepsine 
En yüce doruktaki en güze! kahramana”