Yıllar, on yıllar, yüz yıllar süresince nice yükler taşımış; nice kuşaklar, nice devirler gelip geçmiş, nice yıkımlara nice zaferlere, nice acılara nice şölenlere tanık olmuş, fakat sabırlı, bilgece suskunluklarını hep koruya gelmişlerdir.

Sait Faik`in &`;Köprü” şiirinin ilk dizeleri ilk okuyuşumdan bu yana ezberimdedir:

İnsanlar köprüden geçmediği zaman
Acaba köprü düşünür mü?
...
1970 başlarının Londra`sında Thames kıyılarında hüzünle dolaşan genç şairin
aklından gerçekten de Dylan Thomas`tan şiirler geçiyordu…
On dört yıl sonra 1984 başlarında ise, katılmadığım karar celsesinde sekiz yıl ağır
hapis cezasına mahkûm edilen bir &`;düşünce suçlusu” olarak kendime ait olmayan
bir pasaportla yurt dışına çıkabilmiş olmanın ilk saatlerinde trenle Drama
Köprüsünden geçerken, o köprüden söz eden şiirimi yazıyordum…

(Tanıtım Bülteninden)