Kaptan “Çalın” diyordu...
“Kemanlar çaldığına göre gemi batmıyor” diye düşünenler…
…devrilen sancak direklerini sorgulamadılar bile...
Ülkenin yurtseverleri, Atatürkçüleri, Cumhuriyet’e gönül vermiş aydınları...
Bu ülkeyi kuran güç, koca Türk ordusunun komutanları, şerefli subayları...
Bilim adamları, hocalar, gazeteciler, yazarlar alınıp götürüldüğünde...
Kemancılar çaldılar…

Hukuk, eğitim, bürokrasi çöktüğünde...
Üniversiteler, medya, sendikalar, devrimin getirdiği kurumlar çöktüğünde...
Kemancılar çaldılar…

Bu, sıradan bir çarpma değildi...
Buzdağının görünmeyen yanı vardı...
Karanlık bir gecede devletin omurgası parçalanıp gövdesi gömülürken...
Dinleyin... Titanic kemancıları çalmaya devam ediyor.

Bir ülkenin neresinde hadise varsa, nerede sorun, nerede acı, nerede isyan, nerede rezalet, nerede kahır...
Oraya yetişmek gibi bir günahın ürünü her bir yazı...

Yazılarım kaybolsun istemedim,
Onları emanet edecek en iyi yeri seçtim.
Kimler için yazdıysam onlara;
Size emanet yazılarım…

(Tanıtım Bülteninden)