Günümüzde eğlence endüstrisinin dev bir kolu olarak öne çıkan spor, 20. yüzyıl ortalarına ka­dar, ağırlıklı olarak başka bir işleve sahipti. Biyo-politika işleviydi bu; modern devletin nüfusu ve hayatı yönetme projesinin bir boyutuydu.

Bu kitap, Türkiye'de 'Erken Cumhuriyet' döneminde bu politikanın nasıl işlediğini inceliyor. Yeni Türkiye devletinin be­den terbiyesi ve spora yüklediği işlevleri ortaya koyuyor; Sosyal devletin gelişmesinin bir boyutu... Nüfus ve sağlık politikalarının bir parçası... Öjenik hedefler (ırk hıfzıssıhhası)... Bir sosyal disip­lin yöntemi... Toplumun militaristleştirilmesinin bir aracı...

Böylesi misyonların yüklemesiyle neredeyse bir "vatandaşlık gö­revi" gibi telkin edilen beden terbiyesi ve spor faaliyetlerinin ör­gütlenmesine, 'Erken Cumhuriyet' döneminde ne denli önem ve­rildiğini kitapta görüyoruz. Kurumlaşmada, bir yandan Sovyet, diğer yandan -daha büyük ağırlıkla- faşist gençlik örgütlenmele­rinden alman ilhamlara da dikkat çekiliyor.

Dönemin spor politikasının önemli bir özelliği de, rekabete daya­lı sporların, özellikle futbolun horlanması! Ne var ki bu fiziki kül­tür politikasının başarısızlıklarında, maddi ve örgütsel altyapının yetersizliği yanında, sporun oyun ve rekabetçi yanını temsil eden unsurların "hevessizliğinin" de payı var. Yiğit Akın bu mükem­mel incelemesinde, Türkiye'deki fiziki kültür politikalarında İttihat-Terakki dönemi ile Cumhuriyet arasındaki sürekliliğin gözardı edilmemesi gereğini hatırlatırken, spor tarihçiliğinin yerleşik yaklaşımlarını ve dönemleme kalıplarını da sorguluyor.



Sayfa Sayısı: 253

Baskı Yılı: 2004


Dili: Türkçe
Yayınevi: İletişim Yayıncılık