Ben şu Galata Köprüsü’nde Akşama kadar tek bir balık bile Tutamayan o yaşlı adamım Küflenmiş anılara takılıp duran oltamı Her seferinde tekrar atıyorum denize Ben bilmem öyle puronun falan tadını  Ben sigarasıyla birlikte yanan adamım Çakmağım da yok, kibritim de

Paket de taşımıyorum cebimde

Ben üçüncü sınıf tütünden sigarasını

Yüreğindeki közle tutuşturan adamım

Ben senin arkadaşın değilim

Sevdiğin ya da sevgilin hiç değilim

Ben öyle tanıdık biri de değilim

Ben şu “O kim?” diye sorulunca

“Hiç kimse” denilen adamım

(Tanıtım Bülteninden)