Ayarın bozulduğunu

birbirimize ağır geldiğimizde anladık.

Tuğla biçiminde hava boşluklarıyla,

öfkeli sözlerle ördüğümüz duvar

en ufak esintiye boyun eğmeye

başladığında anladık ayarın bozulduğunu.

Bir dili daha tükettik.

Açılmayacak kutuyu açınca

dibinde yaralı bir canavar bulduk,

silik benzerimizi.

İlerledikçe kabaran

kabardıkça kendi üstüne yıkılan

bir dalgayı bulduk,

yitik benzerimizi.

Bir ölçüyü daha tükettik.

İki kıta bulduk kutuda

derinliklerinden bakışmayı bilmediklerinden

kendilerini kavuşamaz gören,

uzak benzerimizi.

Külünden kıskandığı bir şey varmış gibi

için için yanarak kendini tüketen

ateşi de bulduk,

sönük benzerimizi.

Bir geleceği daha tükettik.

Ayarın bozulduğunu

sınırımızın ötesine geçemediğimizde anladık.