Oturmuş bir taşın üstüne,
Dünyanın acılarını sırtına almış,
Ağır bir yükü taşırcasına hüzünlenirken,
İki damla gözyaşı olup süzüldüm yanağından,
hissettin mi hiç?

Bir sonbahar sabahında,
Bankta yudumlarken çayını,
Düşen bir yaprak oluverdim düştüm önüne,
Alıp baktın umutsuzca, acıdın mı hiç?

Gecenin karanlığında tatlı uykuna dalarken sen,
Yıldız olup gökyüzünde seni seyrettim,
Rüyalarına usulca girip, gezinirken kalbinde
Bu kimdir diye sordun mu hiç?

Aynur Kuzu Güven

(Tanıtım Bülteninden)