«Güneş düşmüş varlığına

Buğday sıcaklığı, toprak kokusu

Azgın, dingin nehirler akıyor üzerine

Yıldızlar karanlıkta senden toplanıyor

Belki de,

İnsan yaşamında

Hakikaten varılan en yakın an

Aşkın sırrına varma yolunda yürümedir

Yürüdükçe seviyor, sevdikçe

Aydınlık kutsallaşıyor.

Toprağa, suya, ateşe, havaya

Değen eller yakınlaşıyor

 

Aydınlık umudu, umut seni

Sen özlemi doğuruyorsun, ey aşk!

Ateşli bir sabırla »

 

(Tanıtım Bülteninden)