Ne suçum günahım vardı?
Bu sevda kıyametim oldu.
Bir buse kondurmak varken,
Ruhum bedenim ateşinle kavruldu.
Ne acı, ne ıstırap, ne ateş yetmedi,
Hayal kurmak ıstıraptan öte gitmedi.
Ne zaman sarılmak istesem,
Saçlarına dokunmak, taramak,
Ne zaman istediysem gözlerine bakmak,
Nefesinle hayat bulup tenini koklamak…
Ruhunla ruhumun sevişmesi,
Raks halinde benlikten geçmesi,
Ve kenetlenen ellerinden sonsuzluğa koşmak,
İşte o an kopuyor kıyamet…
Bir hıçkırık , bir ağlama sesi,
Elektrik çarpmasına benzeyen titreme,
Anlıyorum ki benden gelen kükreme,
Bulutlar üzerinde koşarken.

(Tanıtım Bülteninden)