Mehmet Ali Işık’a Hatay Defterleri’ni öneren Cemal Süreya ayrıca kendi için yazdıı “Hatay Günlükleri”nin a 328. Gün’üne şöyle başlar; “Hatay öldü. Dün önünden geçiyordum. Bomboştu, oyulmuş bir gözü andırıyordu.” Hatay, neydi onun için? Neleri yitirmişti hem kendisi, hem de sanatçı arkadaşları? Günlük anlatsın; “Bir kahveydi aynı zamanda: çay içmek için gidebilirdin. Kıraathane:

Birçok yazımı orda yazdım. Posta kutusu: Mektuplar oraya gelirdi. Emanetçi: Bavulunu on gün bırak. İşyeri: Çok kişinin adresi. Son beş yıl içinde her Cuma gittim Hatay’a. Bazen de haftada üç kez. Kendi ayinini kurmuş bir meyhane.” Kendi ayinini kurmuş meyhane ölmez,1986’dan beri Bostancı’da yaşamını sürdürmektedir. Cemal Süreya’ya ilişkin yazılmış yazılar, el yazıları, haberler, gazete kupürleri, toplantı ve anmalardan fotoğraflar, etkinlik afişlerinin yer aldığı “Cemal Süreya Hasretiyle 30 Yıl” Kitabı, özlemin sanata ve yaşama dokunuşu.

Nalan Çelik

(Tanıtım Bülteninden)