Dunyâ heme hîç o ehl-i dunyâ heme hîç,
Ey hiç! berây-i hîç ber hîç mepîç,
Dânî ki ez âdemî çe mâned pes-i merg,
Aşk est o muhabbet est o bâkî heme hîç.

(Mevlânâ)

Dünyâ bir hiç, dünyâda ne varsa hepsi hiç,
Ey hiç: Bir hiç uğruna hiçe sarılma hiç,
Öldükten sonra ne kalır insandan, bilir misin?
Sevgi ile muhabbet, geriye kalanın hepsi hiç.

(Tanıtım Bülteninden)