Nişanyan, İzmir’in kuş uçmaz kervan geçmez bir dağ köyü olan Şirince’ye yerleşir. Olaylar gelişir. Yazarımız kendini TC bürokrasisinin köhne güçlerine karşı epik bir mücadelenin içinde bulur. “Hodri Meydan” diyerek bir kule inşa eder, bayrağını çeker. 2011’de devlet güçlerine karşı ölümcül bir muharebenin eşiğinden döner. Kendisi için görkemli bir anıt mezar inşa eder.
Sevan Nişanyan’ın öykü ile düşünceyi, espri ile felsefi derinliği birleştiren usta kaleminden çağdaş Türkiye’nin yaralarına ışık tutan bir anlatı.
 
(Tanıtım Bülteninden)

Türler

Kitap Dili

Orijinal Dili

Orijinal Adı

Sayfa Sayısı

Baskı Sayısı

Şirince Meydan Muharebelerinin Mufassal Tarihçesi

"Uyanıkken rüya görüyorüm! Bu aynalar beni çıldırtacak! Tahmin ettiğimden çok daha tuhaflar...Nasıl bu kadar farklı görüntüler yansıtabiliyorlar? Neden bu kadar çok çeşit ayna var? "Fizi, aynalar sayesinde, dostu kirpi Çekirdek'i yok edebilecek mi? Fizi, sorduğu soruların yanıtlarını yetişkinlerin de bilmediğinin çok uzun zamandan beri farkındadır. Bu nedenle de yanıtlarını kendisi bulmaya karar verir. En yakın arkadaşı kirpi Çekirdek bu araştırmasında hep yanında olacaktır. 8-12 yaş grubu çocuklar için hazırlanan bu seri ile çocuklarımız erken yaşta fizik biliminin temel soruları ile tanışacak, sevimli kahramanımız Fizi ile bilim dünyasının derinliklerinde merak ve heyecan dolu bir yolculuğa çıkacaklardır. (Tanıtım Bülteninden) Sayfa Sayısı: 71 Baskı Yılı: 2014 Dili: Türkçe Yayınevi: Odtü

Fizi K ve Aynanın Sırrı

Keman, bin beş yüz yıllık bir geçmişe sahip olan yaylı çalgıların belki en çok değişim ve gelişim göstermiş üyesidir. Keman, günümüzdeki hâlini 16. yüzyılın ilk yarısında almaya başla­mıştır. 17. yüzyılın ortalarından itibaren sînekemânı adıyla göğse dayanarak çalınan kemanın bugünkü şekliyle Türk Müziği icrâ ortamlarına girmesi 18. yüzyılın başlarına rastlar. Bu bağlamda bugün “Türk Müziği keman tavrı” ifâdesiyle kastedilen müzikal özellikler, kadim Türk Müziği kültür ve repertuarından beslenmekle birlikte icrâî anlamda iki yüz yıllık bir geç­mişe sahiptir. Nitekim Türk Müziği keman icrâ tavrının kendine özgü bir keman tutuş ve yay kullanımı, nüans ve süsleme biçimi, yorum özellikleri ve repertuarı mevcuttur. Bununla birlikte çalgı ve icrâ edebiyâtını oluşturan repertuar ve bilimsel çalışmalar yönünden Türk Müziği keman icrâsı yeteri kadar gelişmiş değildir. Türk Müziği’nde çalgıya özgü besteleme yapmak, bir metoda tabi olmamakla birlikte gelenek hâlini alamamıştır. Türk Müziği’nde keman icrâsına yönelik metot niteliğindeki çalış­malar, ancak 20. yüzyılın başından itibaren kaleme alınmaya başlanmış­tır. Bunların ilki Kemânî Zafiraki tarafından 1900 yılında yazılmış olan “Alaturka Keman Muallimi” adlı metottur.     The violin is perhaps the most changed and developed member of the string instruments, which has a history of one thousand and five hundred years in the history of music. The violin began to take its present-day form in the first half of the 16th century. Since the middle of the 17th century, the violin, which was played resting on the chest, known as sînekemân, entered Turkish music envi­ronments in its current form at the beginning of the 18th century. In this context, the musical features that are meant by the expression “Turkish Music violin style” today have a history of two hundred years in terms of performance, although they are fed from the ancient Turkish Music culture and repertoire. In fact, the Turkish music violin performance style has a unique violin grip and bow usage, nuance and ornament style, interpretati­on features, and repertoire. However, Turkish music violin performance is not developed enough in terms of repertoire and scientific studies that make up the instrument and performance literature. Methodical studies on violin performance in Turkish music began to be written at the beginning of the 20th century. The first of these is the method named “Alaturka Keman Muallimi” written by Kemânî Zafiraki in 1900.
 
(Tanıtım Bülteninden)