İnsan anılarıyla yaşar. Geçmişte yaşadıklarımız, geleceğimize yön verir. Hayat öğrendiklerimizi hayata geçirmekle devam ediyor. Geçmişine sahip çıkamayanın geleceği olmaz.
Memlekette genç olmak, gelecek için arayışlarda bulunmak, bulduğunu ve kazandığını geliştirmek yaşamda var olmanın temelidir. Hayallerimiz, tanık olduklarımız, yaşadıklarımızla bizim yaşam kaynağımızdır.
1970’li yıllarda Liselere kadar uzanan sağ- sol çatışmaları yaşanıyordu. Öğrenci liderleri karar alıyordu eğitim-öğretim boykot ediliyordu. Öğrenciler siyasal iktidarın gücünü istismar ederek okulda hâkimiyet kuruyorlardı.
Öğrenciler sağcı, solcu diye kamplara ayrılmıştı. Kim güçlüyse, diğer öğrenci grubunun eğitim öğretim hakkını engelleme hoyratlığını kendilerinde görebiliyorlardı.
1980’li yıllarda memlekette liseli olmak, liseden mezun olmak zor bir zanaattı. Hayatı atılmak, hayatı kazanmak, arayış içinde olmak gerekiyordu. Bu ülkede hep mücadele etmek gerekiyor. Hep uğraşmak, çabalamak gerekiyor.
1980 yıllarda orta gelir veya orta gelir altında ekonomik şartlara sahip bir ailenin evladının üniversite eğitimi sürecinde hayata atılma mücadelesinin zorlukları nelerdi? O zamanlar üniversite öğrencileri ne tür zorlukları yaşıyordu. Bir üniversitelinin eğitim gördüğü şehir ona neler katıyor?
(Tanıtım Bülteninden)
