"Tan ağarıyor. Cam mavisi, soğuk. Pembe bulutlar ağaçların gerisinde. Ayaklarımı karnıma çekip ısınmak istiyorum. İskemlede bir adam bacaklarını açmış, kucağına yüzükoyun yatırdığı pembe yün elbisesinden, saçlarından su damlayan, çıplak bacaklı, mavi lastik çizmeli çocuğun saçlarının arasındaki yosunları temizliyor. Eline yapışan yosunları pantolonuna siler sîlmez yavaşça ters çeviriyor çocuğu. Çocuk cansız, yüzü mosmor." İlk öykü kitabı Büyük Kızlar Ağlamaz ile edebiyat dünyasının ilgisini çeken Fadime Uslu, kısa bir süre sonra Gölgede Yaşamak ile 2011 yılında Yunus Nadi Öykü Ödülü'nü aldı. Yazarına sunduğu özgürlük alanını çok iyi değerlendiren Uslu, öyküsünün odağına insanı yerleştirirken akıp giden yaşamı bir öykücü gözüyle kavrıyor. Öykü dilini oluştururken şiirin, resmin, sinemanın ve müziğin olanaklarından yararlanıyor. Bakışlarını kadının dünyasına, dışlanmışlığına, yalnızlığına yöneltirken aynı tarafsızlıkla erkek dünyasına da çeviriyor kamerasını. Büyük Kızlar Ağlamaz, sözcükleri bir kuyumcu titizliğiyle seçilmiş kadının, erkeğin yaşamının trajik yanına yöneltilmiş incelikli bir bakışın ürünü öykülerden oluşuyor. Sayfa Sayısı: 90 Baskı Yılı: 2012 Dili: Türkçe Yayınevi: Everest Yayınları

Türler

Kitap Dili

Orijinal Dili

Orijinal Adı

Sayfa Sayısı

Baskı Sayısı

Büyük Kızlar Ağlamaz

"Uyanıkken rüya görüyorüm! Bu aynalar beni çıldırtacak! Tahmin ettiğimden çok daha tuhaflar...Nasıl bu kadar farklı görüntüler yansıtabiliyorlar? Neden bu kadar çok çeşit ayna var? "Fizi, aynalar sayesinde, dostu kirpi Çekirdek'i yok edebilecek mi? Fizi, sorduğu soruların yanıtlarını yetişkinlerin de bilmediğinin çok uzun zamandan beri farkındadır. Bu nedenle de yanıtlarını kendisi bulmaya karar verir. En yakın arkadaşı kirpi Çekirdek bu araştırmasında hep yanında olacaktır. 8-12 yaş grubu çocuklar için hazırlanan bu seri ile çocuklarımız erken yaşta fizik biliminin temel soruları ile tanışacak, sevimli kahramanımız Fizi ile bilim dünyasının derinliklerinde merak ve heyecan dolu bir yolculuğa çıkacaklardır. (Tanıtım Bülteninden) Sayfa Sayısı: 71 Baskı Yılı: 2014 Dili: Türkçe Yayınevi: Odtü

Fizi K ve Aynanın Sırrı

Bir gün bütün gemileri yaksak ulaşacağımız yere dair elimizde hangi adres kalacak? Tarık bunun cevabını biliyordu. Elinde bir adres yoktu ama adresleri kendisi yazacaktı. Beklentisi yoktu, tek hedefi ayak bastığı toprak parçasını adres defterine ekleyebilmekti. Bunun için elindeki tüm adresleri yakmıştı. Kahraman bir kâşif edasıyla İber Yarımadası'nın içlerine ilerleyen bu fatih, daha sonra eski adresine sıradan bir asker olarak döndü, sessiz sedasız köşesinde hayatını tamamladı. Onun en büyük farkı, sıradan bir nefer gibi çekilebileceği bir köşesinin olmasıydı... İnsan hayatı adreslerle malûl. Adresler ararız, yeni adresler ekleriz. Kimi adreslerden umut kalmadıkça yenilerini ararız… Yeni heyecanlar, yeni umutlar… Düşünce ufkumuz da kâşiflere muhtaç, bilgeliğin, birikimin, ferasetin aydınlığında istikamet üzre oluruz. Yeni fetihler gereklidir kalplere, yeni adresler gereklidir fikirlere... Fikir, düşünce ufkumuz sürekli yenilenme ister. Yeni adresler eski adreslerin tarifiyle bulunabilir. Aksi durumda çıkmaz sokakların karanlık dehlizlerinde kaybolma riski her zaman vardır... Ne kadar zengin olursa olsun farklı ufuklara, denizlere açılamayan yapılar durağan sular gibidir, kokuşması kaçınılmazdır. Geçmişimizi tanımadan gelecek keşfine çıkan pusulasız gemilere benziyoruz. Demir alıp çoktan uzaklaştığımız ülkenin, çorak da olsa kendi toprağımızın haritalarını, başka bir sahile varmadan gereksiz görmeye başladık. Haritaları yaktık ki rotamız yok. Ufukta henüz yeni bir ülke de yok. Ne var ki yön ve zaman duygusunu kaybeden tecrübesizliğimiz karşısında ne istikamet bilgisi ve bilinci ne de pusula ve harita kaldı elde… Yaşadıklarımız, korsanların eline geçmiş bir gemi yolculuğuna benziyor daha çok. Hatta gemiyi gönüllü olarak teslim etmiş gibi bir halimiz var... Nihayetinde birileri gördü, sahte ufuklara yelken açan gemiyi sürükleyen, yelkenlerini alabildiğine şişiren rüzgârın ne yönden estiğini... Bir bir koparılıp denize atılan adres defterlerinde nelerin kaybedildiğini acıyarak takip ettiler. Seslerini duyurabilmeleri imkânsız gibiydi; çünkü yeni olan, eskimez olanı terk edişlerin akıl tutulması sarıp sarmalamıştı... Anlaşılan o ki, vâdedilmiş hayatlara herkesten önce ikna olan, adres defterlerini bir bir yok eden, bir zamanlar hakikat adına konuşuyor gözüken o bilgeler, baştan Tarık misali bir nefer gibi münzevi, görevini yapmışlığın hoşnutluğu içinde gösterişsiz ama onurlu olmayı hiç göze almamışlardı.
 
(Tanıtım Bülteninden)