“ama hâlâ iyi bir şeyler kaldı içimde, öldüremediler
güzel rüyalar görebiliyorum arada
inandığım her şey yıkıldı ama sen varsın
ayağım her tökezlediğinde
sana sığınırken buluyorum kendimi

tut elimi sevdiğim
madem bahar gelmiyor
gidelim buralardan demenin ferahlığına sığınalım
nasılsa alışkınız bir kıl çadırdan çıkıp at sürmelere
nereye göçsek yarım kalacak bir yanımız”

(Tanıtım Bülteninden)