Ortadoğu'da kartlar yeniden karılırken; demografik, kültürel, siyasi her bakımdan neredeyse bin yıldır var olan Türklük yine sahipsiz, yine kendi kaderiyle baş başadır. Dünya ne Irak'taki, ne de Suriye'deki 6.5-7 milyon insanı görmüyor, seslerini duymuyor. Emperyalist ülkeler, yaptıkları hiçbir gelecek planlamasında Türkmenlerden söz etmiyorlar. Bir milletin evlatları, bin yıldır sahibi oldukları topraklarda yabancı muamelesi görüyor, adeta yok sayılıyorlar.
"Güney: Türklüğün Kanayan Yarası (Irak ve Suriye Türkleri)", işte Türkiye'nin Güneyindeki bu insanların var olduğunu ve var olmaya da devam edeceklerini haykırmak için yazıldı. Irak'ın da Suriye'nin de etnik olarak Araplardan sonra ikinci asli unsuru Türklerdir. Kimse bu insanları yok sayamaz. Irak ve Suriye Türkleri emperyalizmin oyunlarının kurbanı olmayacak, Türkiye Türklüğünün doğal bir parçası olarak yaşamaya devam edeceklerdir.
Güney Türklüğüne sahip çıkmak, Musul'u, Halep'i düşünmek; Ankara'yı, İzmir'i, İstanbul'u, Trabzon'u, Antalya'yı ve Kars'ı düşünmekle eş değerdir.
- Yrd. Doç. Dr. Ali Güler
 
(Tanıtım Bülteninden)

Türler

Kitap Dili

Orijinal Dili

Orijinal Adı

Sayfa Sayısı

Baskı Sayısı

Türklüğün Kanayan Yarası: Güney - Irak ve Suriye Türkleri

"Uyanıkken rüya görüyorüm! Bu aynalar beni çıldırtacak! Tahmin ettiğimden çok daha tuhaflar...Nasıl bu kadar farklı görüntüler yansıtabiliyorlar? Neden bu kadar çok çeşit ayna var? "Fizi, aynalar sayesinde, dostu kirpi Çekirdek'i yok edebilecek mi? Fizi, sorduğu soruların yanıtlarını yetişkinlerin de bilmediğinin çok uzun zamandan beri farkındadır. Bu nedenle de yanıtlarını kendisi bulmaya karar verir. En yakın arkadaşı kirpi Çekirdek bu araştırmasında hep yanında olacaktır. 8-12 yaş grubu çocuklar için hazırlanan bu seri ile çocuklarımız erken yaşta fizik biliminin temel soruları ile tanışacak, sevimli kahramanımız Fizi ile bilim dünyasının derinliklerinde merak ve heyecan dolu bir yolculuğa çıkacaklardır. (Tanıtım Bülteninden) Sayfa Sayısı: 71 Baskı Yılı: 2014 Dili: Türkçe Yayınevi: Odtü

Fizi K ve Aynanın Sırrı

Çalışmamız, 1923-1938 yılları ile sınırlandırılmıştır. Benimsediğimiz metodoloji ve taşıdığımız derinlemesine inceleme yapma kaygısı, karşımıza edebiyat tarihinin bu dönemini çıkarmıştır. Türk tarihinde ciddi kırılma noktaları olarak gördüğümüz sürecin başını ve sonunu belirleyen yılların, sosyopolitik açıdan taşıdığı değer de bu zamansal dizgeye odaklanmamızda önemli bir etkendir. Zira 1923, uzun yıllardır devlet yönetiminde egemen olan saltanatın yerine halk iradesinin tecellisine imkân tanıyan Cumhuriyet idaresinin resmen kabul edildiği yıldır. 1938 ise Osmanlı’nın son demlerinde bir Türk subayı olarak savaş cephelerinde kazandığı zaferlerle, Millî Mücadele sürecinde ise yurdun işgalden arınmasında üstlendiği aktif rollerle dikkat çeken; Cumhuriyet’in ve akabinde peş peşe uygulamaya konulan devrim, yenilik ve atılımların banisi Mustafa Kemal Atatürk’ün ölüm senesidir. Nitekim Türk toplumu için önemli bir değer olan Atatürk’ün, Cumhuriyet’in ikamesi ve kanıksanması için verdiği sosyal, siyasal ve kültürel mücadele, ilhamını devrin zihniyetinden almak durumunda olan dönem sanatını tematik ve estetik yönden büyük ölçüde şekillendirir. Cumhuriyet’in ilk on beş yılında yayımlanan şiir kitaplarının tarandığı bu çalışmada 36 şairin 74 eseri, mizah ve ironi süzgecinden geçirilmiştir. Söyleminde mizah ve ironi barındıran şiir örnekleri, belirlenen ölçütler ışığında titizlikle irdelenmeye çalışılmıştır. Bunda amaç, çalışmamızın hem kapsam geçerliliğini hem de güvenirliğini artırmaktır. Elinizdeki çalışmada ele alınan şairlerin eserleri; sanatçıların doğum tarihleri, edebiyat eğilimleri ve varsa ait oldukları edebî zümreler göz önünde bulundurularak ortaya çıkan bir kronolojiye göre incelenmiştir. Bir sanatçının birden fazla şiir kitabı varsa incelemeye yayım tarihi önce olandan başlanılmıştır. Şairlerin mizah ve ironi kuramlarını örnekleyen şiirleri, tüm alt başlıklarda da aynı kronoloji takip edilerek irdelenmiştir. Teorik açıdan mizah ve ironiyle ilgili çok sayıda yaklaşım bulunmasına rağmen çalışmamızda genel kabul gören kuramlar esas alınmıştır. Bu noktada mizahta bizim de referans aldığımız John Morreall’in teorisinin daha kabul görmüş olduğu görülürken ironide ise bir müştereğin olmadığı gözlenmiştir. Bu durum bizi ironinin tasniflemesini yaparken Douglas Colin Muecke, Wayne Clayton Booth ve Oğuz Cebeci gibi teorisyenlerin ve edebiyat eleştirmenlerinin ironiye ilişkin birbirine yakın yaklaşımlarına bağlı kalmaya, ironi kategorizasyonunu da buna göre şekillendirmeye sevk etmiştir. Zira özü söylenenle kastedilen arasındaki tezada dayanan bir söylem olan ironinin, söz konusu kuramlardan mülhem olduğu ve çok ufak nüanslarla çeşitlendirildiği görülmüştür. Bu yüzden çalışmamızda kabul gören kapsayıcı ironi yaklaşımlarına itibar edilmiştir. Söz konusu eğilimlere göre şiirleri irdelememizin bir başka nedeni ise dönem şiirlerinin belirlenen teoriler etrafında yoğunlaşmasıdır.
 
(Tanıtım Bülteninden)