Herkes izin verdiğiniz kadar incitebilir sizi; kendinizi sevebildiğiniz kadar sevilirsiniz ne bir eksik ne de bir fazla…

Zamanla daha az konuşup daha çok dinlemeyi öğrendim.

Zamanla bakmayı değil görmeyi öğrendim.

Zamanla güneşe bakıp mutlu olmayı, aldığım nefese şükretmeyi, yaralarımı dada çok sarmayı

öğrendim.

Marifet değilmiş başkaları suçlamak ve kendine acımak.

Kendini sevmek hayatı sevmekmiş meğer.

Zamanla kendimi sevmeyi öğrendim.

Kendini sev. Yaşamak dediğin en çok da sevmek, sevilmek ve umut etmekmiş.

(Tanıtım Bülteninden)