Agop Efendi bastonuyla akşam yürüyüşünden dönüyor
Yazdıkları yine koynunda
Ölü doğmuş kelimeleri
Yüzündeki çizgilere yansımış
Ölmeye mecbur bırakılmış kalemlerden sadece biri o
Cesedi mumla yakılmış satırları
Hiç bir zaman yeminli ağızdan örülü kafesten çıkaramamış
En çok okunamayacaklar listesine girmiş çoktan...

Hiç bir zaman okuyucuya ulaşamamış 
o kıymetli yazılar anısına...