Dua: Küçüğün büyükten, âcizin güçlüden, ihtiyaç ve arzusunu sözle, davranışla ve hal diliyle talep ve ricası demektir. Dua’nın ihlâs ve ciddiyet içerisinde, çalım satmadan, saygısızlık etmeden, bağırıp çağırmadan, gösteriş yapmadan ve şikâyet etmeden sadece Allah’a, gönülden ve yalvararak yapılması gerekir. Duada lâyık olmayan ve günâh olan şeyleri talep etmek, duâda tecavüzdür. Bu kitaptaki dualar, tavsiye edilen dualar olduğu için; bu duaların farz ibadetler gibi algılanmaması gerekir. Rabbimiz: “Bana ibâdet ve dua edin ki size sevap vereyim. Bana ibâdet etmeye tenezzül etmeyenler, cehenneme aşağılanmış olarak gireceklerdir.” buyuruyor. (Mü’min: 60)

(Tanıtım Bülteninden)