Ben şimdi orada, ötede bir taşın üzerinde oturuyorum.
Ben, yine aynı ben;
Kıyısında durdurulamaz zamanın.
Ayağımı sallandırmışım akıp giden zamana.
Ayak parmaklarımı ıslatıyor zaman.
Benden öncekilerin bıraktıkları yapraklar ve çiçekler yüzüyor zamanın akışında…

(Tanıtım Bülteninden)