MÜNACAAT
‘Tanrım, Rabb’im, Allah’ım!
Beni yurt olarak şiire bıraktın da,
ben şair oldum mu bilmiyorum.
Bu bilinmezlik işte beni bahçemden vuran, 
delirten.
Eğer şiirsem, tamamla mısramı.
Yalnızlığım öfkeli bir ordu gibi yürüyor yüreğime.
Tanrım!
Yüreğimin en aydınlık şehrini işgal ediyor düşman.
Bir şiir say şu sözümü; ‘çok yalnızım’.

(Tanıtım Bülteninden)