Yazmak en güzel iç döküş oldu.Zaman durdu sanki şiirlerle, sesimin
ulaşmadığı her yere dağıldı yetişti sesim. Zaman,mekan fark etmeden hayatımın
her anına tanıklık ettiler. Dünüme bugünüme hatta yarınlara. Kimi
zaman beni büyüttüler kimi zaman çocuklaştırdılar.Bu yüzden ZAMANSIZ ŞİİR
lerim.
ZAMANSIZ ŞİİR
Saat dörtle beşi karıştırmak.
Ve akmayan zaman.
Hep akmayan, hiç geçen saatler.
Saatler;
Heplere beş var, hiçleri on geçiyor.
Yelkovan ve akrep yok saatlerde, rakamlar yok.
Saatler yok aslında
Ve o kulağı yırtan tik taklar.
Sadece yürekler var
Ve o kulağı sağır eden, gözü kör eden gümbürtüler.

(Tanıtım Bülteninden)