Küçük yaşlarda öğrendiğimiz her konu, çalıştığımız, hobi olarak yaptığımız işler büyürken beyin ve vücut gelişimini sağlarken tecrübeler de hayatımızı şekillendiriyor, hayatın akışında yol almamızı sağlıyor.
Çocukken ve gençken kulübümüzün tenis takımı olarak 1970’li yılların sade ve basit yaşantısı içinde küçük alanımızda üstümüzde beyaz spor kıyafetlerimiz, arkadaşlarımızla şakalaşır, sohbet ederdik.
Bir dönem tenis kulübü şube müdürlüğümüzü yapan merhum Yoyo (Y. D.) ağabeyimiz gelir takılırdı, “Ne var ne yok gladyatörler?” diye.
Kahkahalarla gülmeye başlardık, “Nasıl gladyatörüz, kılıcımız yok, arenamız yok,” derdik.
“Sizin kılıcınız raketiniz, arenanız tenis sahası,” derdi.
Avlanmayı, silah kullanmayı kategorilerle öğrendik.
İlk sapanımız oldu sonra havalı tüfeğimiz sonra av tüfeğimiz…
Avı ve avlayacağımız hayvanları, iklimi, coğrafi şartları hep sahada yaşayarak öğrendik.
Benimle beraber avcılığa başlayan arkadaşlarım, ülkemizde ve uluslararası alanda tanınmış avcılar oldu.
Ben hayvan avlamayı küçük yaşlarımda bıraktım, insan analizi yaparak bilgiye ulaşma sanatı üstüne çalışmalarımı yoğunlaştırdım.

(Tanıtım Bülteninden)