"

SAY Kİ İSTANBUL SENSİN

 

Uzaksın dostum

Ama say ki İstanbul’dasın

Sağına dönsen boğazından öpeceksin

Soluna dönsen Beyoğlu ile hasbıhal edeceksin

Tüm dostlar kanat çırpıyor gök mavide

 

Say ki İstanbul’dasın dostum

Bir yabancı iner Haydarpaşa’dan

İnsan çığlıkları Marmara’dan

Hülasa hilkat garibesi bir hikâyeden artansın

Bu şiirde metaforsun

Kaç bilinmeyenli denklemsin

Martılara atılan simitlerdeki susamsın

 

Say ki İstanbul sensin dostum

Bense son yolcusunu bırakıp demir alan vapur

Güvertemde bir kaç martı

Ve bin yıl evvelinden bir anı"

 

-Muhammet YALÇIN AZİZOĞLU-

 

(Tanıtım Bülteninden)