“Estetik teorisini, sanat ismi verilen ebedî bir objenin doğası hususunda ahlaki değerleri araştırma ve şerh etme teşebbüsü olarak görmüyor, aksine estetik teorisinin sanatçıların kendilerini içinde buldukları bazı durumlardan kaynaklanan bazı problemler üzerine düşünülerek çözümlerine ulaşma teşebbüsü olduğunu düşünüyorum. Bu kitapta yazılmış her şey, sanatın durumu üzerinde doğrudan yahut dolaylı bir pratik etkisi olacağı inancıyla ve başta sanatçılar olmak üzere sanata karşı duyarlı ve ilgili olan insanların içinde kendileri için yararlı bilgiler bulacakları ümidiyle kaleme alınmıştır. Kitapta diğer insanların estetik doktrinlerini eleştirmeye neredeyse hiç yer ayrılmadı; bunun nedeni ne bu doktrinleri incelememiş olmam ne de onları kayda değer bulmayarak görmezden gelmemdir. Asıl neden, kendi söyleyeceklerim olması ve okuyucuya yapacağım en iyi yardımın bu söyleyeceklerimi elimden geldiğince açık bir şekilde ifade etmek olacağını düşünmemdir.

Birçok yanlış estetik teori, hakiki sanattan farklı olan kavramların birebir anlatımlarından müteşekkildir, kötü sanat uygulamalarının pekçoğu ise bu farklı kavramları hakiki sanatla karıştırmaktan ortaya çıkar. Teori ve pratikteki bu hatalar söz konusu ayrım doğru bir şekildeidrak edildiğinde ortadan kalkacaktır.”

(Tanıtım Bülteninden)