Şiirlerim yaşam boyu sahip olduğum, insana, aileye, sevgiye, umuda, paylaşmaya dair duygularımı, anılarımı biriktirdiğim

kumbaramdır.

Sahip olmayı, korumayı, özlemeyi, özen göstermeyi, kıskanmayı öğrendiğim ilk oyuncağımdır.

Arada bir kurcaladığım, hatıralarımı tekrar tekrar yaşadığım, nasıl başladığımı ve şimdi nerde olduğumu önüme seren çeyiz sandığımdır.

Gecemi gündüzümü, sesimi sessizliğimi harf harf işlediğim günlüğüm, yıllığım, ömürlüğümdür.

Şiir yazdım çünkü, varoluş mücadeleme bir şahit lazımdı. Beni bana hatırlatacak, beni başkalarına anlatacak iyi bir yoldaş, içten bir arkadaş lazımdı. Yazmak benim sevgi dilimdi. Kendimi en iyi ifade etme şeklimdi. Yolu benimle kesişebilecek herkese uzattığım elimdi.

Şiir yazmak ve içine dünyayı koymak için çıktım yola. Biliyorum dünya büyük ama ben de yazmayı bitirmedim daha...

(Tanıtım Bülteninden)