Korkakça sığınmalarım vardı, Ruhumun derinliklerinde bir yerde; Ve kaşımı çatarak haşince,

Kapısını kapatmışlığım. Zoraki adımlarla yürüyüp,

Yalancı benliğimle yaşamışım. Dostlarıma uzattığım el, Benim değilmiş, kimin ki?

Sahte gülümseyişimde silmişim, Nefes almanın gerçekliğini;

Ve görmemişim yüreğindeki, Kilit açmaz zenginliği.

 

(Tanıtım Bülteninden)