Altay Dil Grubu (Kadim Türkçe) olarak adlandırılan dillerin zaman ve bölgesel gelişmeleri, dallara ayrılmaları, farklılaşmaları ve halen taşıdıkları ortak yönleri yeterince incelenememiştir. Benzerliklerin, farklılaşmaların incelenebilmesi için bir yol bulunabilmiş değildir.

Türkçe konusunda bu gün geçerli olan anlayış, kelimelerin “temel kökü” olduğu ve bu köklere ilave edilen “ekler” bulunduğu şeklinde özetlenebilir. Temel kökler ise anlam bakımından öylece kabul edilmiş; bölünmez bir yapı olarak düşünülmektedir. Keza ekler de bir veya birkaç sesten oluşan, kabul edilmiş birimler sayılmaktadır.

Görüşümüze göre; Türkçe kelimelerin yapı taşları anlamlı seslerdir. Kelimelerin kökleri ve eklerinin tamamı anlamlı seslerden oluşmaktadır. Kelimelerin anlamı da, bir sıraya göre yerleştirilmiş anlamlı sesler ile inşa edilmektedir. Kitapta, bu görüşün açıklanması, kuralları ve kitabın sonunda da merkezi anlamlı seslere göre yapılan kelime listesi yer almaktadır.

(Tanıtım Bülteninden)