“Derinlemesine Öğrenme Projesi öğrencilerimizin öğrenmeyle olan ilişkisini derinlik ve kalitesiyle şaşırtıcı, yepyeni bir ilişki haline getirdi. Derinlemesine Öğrenmenin okulumuzdaki işleyişini gördükten sonra bunun eksik kalmış yaşamsal bir öğe olduğunu anladım. Kieran Egan’ın dikkate değer vizyonunu işittikten sonra hayal etmiş olduğumuz her şeyi (ve çok daha fazlasını) içerdiği kanıtlandı.”
-Sheri Dunton- -Anaokulu-3. sınıf öğretmeni-Corbett Charter School-
(Tanıtım Bülteninden)

Türler

Kitap Dili

Orijinal Dili

Orijinal Adı

Sayfa Sayısı

Baskı Sayısı

Derinlemesine Öğrenme

"Uyanıkken rüya görüyorüm! Bu aynalar beni çıldırtacak! Tahmin ettiğimden çok daha tuhaflar...Nasıl bu kadar farklı görüntüler yansıtabiliyorlar? Neden bu kadar çok çeşit ayna var? "Fizi, aynalar sayesinde, dostu kirpi Çekirdek'i yok edebilecek mi? Fizi, sorduğu soruların yanıtlarını yetişkinlerin de bilmediğinin çok uzun zamandan beri farkındadır. Bu nedenle de yanıtlarını kendisi bulmaya karar verir. En yakın arkadaşı kirpi Çekirdek bu araştırmasında hep yanında olacaktır. 8-12 yaş grubu çocuklar için hazırlanan bu seri ile çocuklarımız erken yaşta fizik biliminin temel soruları ile tanışacak, sevimli kahramanımız Fizi ile bilim dünyasının derinliklerinde merak ve heyecan dolu bir yolculuğa çıkacaklardır. (Tanıtım Bülteninden) Sayfa Sayısı: 71 Baskı Yılı: 2014 Dili: Türkçe Yayınevi: Odtü

Fizi K ve Aynanın Sırrı

“By afternoon, Perrault, who was in a hurry to be on the trail with his despatches, returned with two more dogs. “Billee” and “Joe” he called them, two brothers, and true huskies both. Sons of the one mother though they were, they were as different as day and night. Billee’s one fault was his excessive good nature, while Joe was the very opposite, sour and introspective, with a perpetual snarl and a malignant eye. Buck received them in comradely fashion, Dave ignored them, while Spitz proceeded to thrash first one and then the other. Billee wagged his tail appeasingly, turned to run when he saw that appeasement was of no avail, and cried (still appeasingly) when Spitz’s sharp teeth scored his flank. But no matter how Spitz circled, Joe whirled around on his heels to face him, mane bristling, ears laid back, lips writhing and snarling, jaws clipping together as fast as he could snap, and eyes diabolically gleaming the incarnation of belligerent fear. So terrible was his appearance that Spitz was forced to forego disciplining him; but to cover his own discomfiture he turned upon the inoffensive and wailing Billee and drove him to the confines of the camp.”
 
(Tanıtım Bülteninden)