Son Halife Abdülmecid Efendi hüzünlü bir yolculuk içinde vatanından sürüldü ama ülkesi aleyhinde tek bir söz söylemedi. Baskı, ıstırap, özlem, yokluklar ve yaşadığı bütün bu olumsuzluklara rağmen geri dönme umudunu hiçbir zaman yitirmedi.

İstanbul'dan gelen dostlarına bir avuç vatan toprağı sipariş etmişti. Beyaz bir bez torba içinde getirilen toprağı başucunda saklıyor, arada bir özlemle derin bir nefes alarak kokluyordu. Abdülmecid Efendi pasaportsuz, yurtsuz kaldı ama yastığının altında sakladığı bayrağını unutmadı…

Şükrü Altın hocamızın romansı bir lezzette yazdığı kitabı okuduğunuzda saklı tarihimizi öğrenerek hayretler içinde kalacaksınız…
-Ahmed Günbay Yıldız-

Son Halife…
İyi ki yazmış…
Çünkü "Son Halife" deyince, yine "yasak"larla iç içe "saklı" bir tarih çıkıyordu.
Sanırım yazar, kolay okunması ve akılda kalması için roman üslubunu tercih etmiş, yoksa bu tam anlamıyla araştırmaya dayalı belgesel bir çalışma, "roman" denilip geçilemeyecek bir eser…
Yüreğinize ve kaleminize sağlık Şükrü Bey…
Yeni çalışmalarınızı artık daha büyük bir sabırsızlıkla bekleyeceğim.
(Tanıtım Bülteninden)



Sayfa Sayısı: 328

Baskı Yılı: 2015


Dili: Türkçe
Yayınevi: Çelik Yayınevi