şafağa kadar bekleyeceğim

 bir sorunun ardında düşerek

 neden çağın dışında  durur

 hastane duvarlarının boyası

 bir haftadır bu soruyu çoğaltarak

 pansuman yapıyorum zihnime

 tentürdiyot sakinleştirici ve

 bilmediğim  bir teşhis yazıyorlar reçeteme

 bir tay oluyorum kendi bozkırımda koşuyorum

 gökyüzü açılsın dağılsın kara bulutlar

kalksın kara dallarından kara kuşlar

 

İçimizi daha da içle birleştiren ağır bir yazgıyla…

Ölümden arta kalan yaşamın büyük soğuğuyla

konuşuyor Akça “bir dal gücenip kırıldı buna çok sonra”

 

(Tanıtım Bülteninden)