Recaizade Mahmut Ekrem’in tek romanı olan Araba Sevdası, Türk edebiyatında ilk realist roman olarak kabul edilir. Yanlış batılılaşmanın ele alındığı romanın başkahramanı, mirasyedi Bihruz Bey’dir. Olay örgüsü, Bihruz Bey’in Çamlıca Bahçesi’nde gördüğü sarışın hanıma âşık olmasıyla gelişir, yanlış anlamalar ve yalanlar sonucu mizahi bir hâl alır. 
Dönemin yaşam tarzını ve batılaşma merakını etkili bir biçimde yansıtan bu roman ilk günkü gibi okuyucu ile arasındaki bağı korumaya hâlâ devam etmektedir.

<div>(Tanıtım Bülteninden)</div>

<div> </div>

Türler

Kitap Dili

Orijinal Dili

Orijinal Adı

Sayfa Sayısı

Baskı Sayısı

Araba Sevdası

"Uyanıkken rüya görüyorüm! Bu aynalar beni çıldırtacak! Tahmin ettiğimden çok daha tuhaflar...Nasıl bu kadar farklı görüntüler yansıtabiliyorlar? Neden bu kadar çok çeşit ayna var? "Fizi, aynalar sayesinde, dostu kirpi Çekirdek'i yok edebilecek mi? Fizi, sorduğu soruların yanıtlarını yetişkinlerin de bilmediğinin çok uzun zamandan beri farkındadır. Bu nedenle de yanıtlarını kendisi bulmaya karar verir. En yakın arkadaşı kirpi Çekirdek bu araştırmasında hep yanında olacaktır. 8-12 yaş grubu çocuklar için hazırlanan bu seri ile çocuklarımız erken yaşta fizik biliminin temel soruları ile tanışacak, sevimli kahramanımız Fizi ile bilim dünyasının derinliklerinde merak ve heyecan dolu bir yolculuğa çıkacaklardır. (Tanıtım Bülteninden) Sayfa Sayısı: 71 Baskı Yılı: 2014 Dili: Türkçe Yayınevi: Odtü

Fizi K ve Aynanın Sırrı

“Gözlerinin bağlandığı ve bir ölüm müziği çalmasının istendiği an gelmişti. Buraya kadar. Zaman silinmişti. Kubbenin tepesinde kaç gün devrilmişti Allah bilir. İnsanlar bir düşten uyanmıştı, yüzleri dağılıp gitmenin eşiğindeydi. Tek tek sorgulandılar; uzatılan taslardan ölüm içti kimileri. İşte o zaman kaçma  girişimleri başladı. Çok geçmeden de kıyım. Ulumalar ve canhıraş seslerden, yokluğunun fark edilmeyeceğini anlamış, dışarı atmıştı kendini; düş kırıklığı ve göğsünde şiddetli bir kasılmayla fazla uzağa gidememişti. Ziyafetin verilmeye başlandığı akşamın sabahıydı. O ise, gün ışığını çok sonra fark edebildi.

Çılgınlık ve zehir kasıp kavurdu içeridekileri, Seyfüddevle’nin kılıcı başları ayırdı omuzlarından lakin vazgeçmediler; kaçmaya çalıştılar. Umutsuzca da olsa, tekrar kaçma girişiminde bulunanlardan biri, işte o Yahudi’ydi.

Emir sarsak sarsak dışarı çıktı, elinde kanlı kılıcını bir asa gibi uzatarak ilerledi Fârâbî’ye. Kör gibi yürüyordu. Düşe kalka, kumlarda sürüne sürüne haykırıyordu: ‘Gitme feylesof! Beni sonsuza dek susturmadan, bir daha ihanet görmeyeceğim bir uykuya daldırmadan gitme. Kervan gitti, ateş gibi yolda kaldım. Bana bağlıolanları bile kılıçtan geçirdim.’ Bu düş kırıklığı, acı mı yoksa tiksinti mi salıyordu içine, tam çözemedi Fârâbî. En zor notaları matematiksel olarak çözümleyebilenfeylesof, hislerini ve yön duygusunu yitirmiş, ışığın doğduğu yeri düşlüyordu uçsuz bucaksız bozkırda evrenin diliyle bütünleşmeye çalışarak.

‘Bir daha asla!’ diyordu, ‘asla müziğimi böyle tehlikeli bir iş için kullanmam.’ ”

(Tanıtım Bülteninden)