Fatsa Ordu uçurumunda savaşlar durdu. Gün durdu… Zaman durdu. Zamana yüklenmiş acılar durdu. Hiçbir yerden en küçük bir ses, en küçük bir fısıltı gelmiyordu... Dakikalar geçti, dümen kırıldı, rüzgâr kudurdu... Kuşların ötüşü Fatsa uçurumunda, okyanusta yükselen dalgalar gibi, taştan taşa, ağaçtan yaprağa, Ordu ‘dan Ankara'ya bir yıldırım gibi hızlıca yankı buluyordu..
 
(Tanıtım Bülteninden)

Türler

Kitap Dili

Orijinal Dili

Orijinal Adı

Sayfa Sayısı

Baskı Sayısı

Zozan'ı Sevmek - Gitme Diyemedim

"Uyanıkken rüya görüyorüm! Bu aynalar beni çıldırtacak! Tahmin ettiğimden çok daha tuhaflar...Nasıl bu kadar farklı görüntüler yansıtabiliyorlar? Neden bu kadar çok çeşit ayna var? "Fizi, aynalar sayesinde, dostu kirpi Çekirdek'i yok edebilecek mi? Fizi, sorduğu soruların yanıtlarını yetişkinlerin de bilmediğinin çok uzun zamandan beri farkındadır. Bu nedenle de yanıtlarını kendisi bulmaya karar verir. En yakın arkadaşı kirpi Çekirdek bu araştırmasında hep yanında olacaktır. 8-12 yaş grubu çocuklar için hazırlanan bu seri ile çocuklarımız erken yaşta fizik biliminin temel soruları ile tanışacak, sevimli kahramanımız Fizi ile bilim dünyasının derinliklerinde merak ve heyecan dolu bir yolculuğa çıkacaklardır. (Tanıtım Bülteninden) Sayfa Sayısı: 71 Baskı Yılı: 2014 Dili: Türkçe Yayınevi: Odtü

Fizi K ve Aynanın Sırrı

Issız sokak birden kalabalıklaşıyor, liseden arkadaşım Hatice ve tanımadığım bir sürü insan. Beni tanıyor hemen, kucaklıyor, evlenmiş, kocası yanında, arkadaşları, akrabaları… Keyifli bir film izledik bu akşam sonra da yürüyüşe çıkalım dedik. Keyifli, ne demek, anlayamıyorum bir türlü. Agnes Varda ölmüş, diyorum. Eve gidip bir filmini izleyeyim. Hatice, oldu canım, sonra görüşürüz, diyor. Sonra, ne zamana denk geliyor, diye sormuyorum. Giderken aksayan bacağıma bakıyor, şuna çare bulamadın bir türlü, diyor. Düşlerimde, diyorum, her iki bacağım aynı uzunlukta, kocam daha çok seviyor o zaman. A, evlendin mi sen, deyip kahkahasının ardında kayboluyor.
Ne Mutlu Apartmanı, bir kol mesafesinde yaşayan, ancak sayfalarca uzakta bekleşen insanları odağına alıyor. Aynı apartmanda yaşayan bu insanlar daire daire bir yabancılık çekmiyorlar sadece; aynı dairede, aynı odada, hatta aynı bedende de benzer bir yabancılık hissiyle boğuşuyorlar. İşsiz kalan bir adam, eşini kaybeden bir kadın, balkondan ayrılamayan bir emekli, öykü karakterleriyle dertleşen bir yazar…
Sevtap Ayyıldız, birbirine dokunan, zamanı-mekânı paylaşan öyküleriyle geçmiş ve şimdi arasına, acılardan oluşan bir köprü kuruyor. Diğer bir değişle, apartmanın kendisi de bir karakter olup çıkıyor.
Öykünün gücü adına!
 
(Tanıtım Bülteninden)