“Uzaklardan bir toz bulutu ve ardından at kişnemeleri belirdi. Az sonra da kalabalık bir atlı ve birkaç da deve göründü. Aradan biraz zaman geçince kalabalık, şatoya daha da yaklaşmıştı. Gaffar’ın sesi duyuldu: “Susun ve kurbanları kesin.” Kurbanlar kesiliyordu. Ortalık kan gölüne dönmüştü. Aşağıdakiler ve gelen haydutlar çoğu entari tarzında ve Arap kıyafetliydiler. Çoğunluğu beyazlara bürünmüştü. Çöl sıcağında beyaz, göz kamaştırıyordu. Başlarına sardıkları renkli eşarpların bir kısmı göğüslerine kadar iniyordu. Hepsi kapının önündeki alanda toplandı. Herkes atından indi ve Gaffar heybetli bir ses tonuyla hiç görmediğim ve tanımadığım, sözde kocam olacak kişiyi işaret ederek: 
‚Hoş geldin Arif‘ dedi.“

(Tanıtım Bülteninden)