Düş kırıklıklarım var benim. Düşlerimde kırıldığımda olmuştur bazen. Kırıklıklarımın düş olmasını dilediğim de... düşlerim kırılarak düşer yüreğime. Öyle hızla çarpar ki kalbime, kalbim ne olduğunu anımsamaz kendine geldiğinde. Bilmem ki ne denir duyguların dilinde bu çarpan etkisine.
Dün kırıklıklarım var benim. Dünlerim hayallerime uymadı bazen. Hayat böyledir dedim kendime en bilge sesimle. Hayat böyledir bazen. Dün kırıklarının gölgesi düşebilir bugünlere. Dün kırıklarım da düşer kalbime, düş kırıklarımın hemen üstüne. Bilmiyorum ne denir duyguların dilinde bu basınç etkisine.
Ellerimi kendi bilediğim bıçaklar kesti benim. Topladığım çekçeklerin dikenleri takıldı tenime. Kan ellerimden damladı kalbime. Biliyorsunuz, dün ve düş kırıklıklarının hemen üstüne. Rengi ala boyanmış bir deryada boğdum ben kırıklıklarımı. Kendi kanımda yıkadım acılarımı. Kestikleri yerleri onardım, kalbimi ben ala boyadım...
(Tanıtım Bülteninden)
