Nilgün Çelik, Üze’de ülkemizin mevcut sorunlarını büyülü gerçekçi edebiyatın sınırları içinde mitolojik unsurlarla yeniden ele alıyor. Modern bir sistem eleştirisi olarak karşımıza çıkan bu eser, aynı zamanda Karadeniz’in dil zenginliğini de öne çıkarıyor.
 
(Tanıtım Bülteninden)

Türler

Kitap Dili

Orijinal Dili

Orijinal Adı

Sayfa Sayısı

Baskı Sayısı

Üze

"Uyanıkken rüya görüyorüm! Bu aynalar beni çıldırtacak! Tahmin ettiğimden çok daha tuhaflar...Nasıl bu kadar farklı görüntüler yansıtabiliyorlar? Neden bu kadar çok çeşit ayna var? "Fizi, aynalar sayesinde, dostu kirpi Çekirdek'i yok edebilecek mi? Fizi, sorduğu soruların yanıtlarını yetişkinlerin de bilmediğinin çok uzun zamandan beri farkındadır. Bu nedenle de yanıtlarını kendisi bulmaya karar verir. En yakın arkadaşı kirpi Çekirdek bu araştırmasında hep yanında olacaktır. 8-12 yaş grubu çocuklar için hazırlanan bu seri ile çocuklarımız erken yaşta fizik biliminin temel soruları ile tanışacak, sevimli kahramanımız Fizi ile bilim dünyasının derinliklerinde merak ve heyecan dolu bir yolculuğa çıkacaklardır. (Tanıtım Bülteninden) Sayfa Sayısı: 71 Baskı Yılı: 2014 Dili: Türkçe Yayınevi: Odtü

Fizi K ve Aynanın Sırrı

– ‘İNSAN ‘ölümsüzdür Bilge.  – Rabbim ,  elbette ki biliyorum insan ölümsüzdür. Benim istediğim Bilge bedeninde yaşayan ,  Bilge kimliğindeki Ben’in ölümsüz olması. Yoksa KİMLİKLER ÖLÜR , İNSAN ÖLMEZ . Bunu biliyorum. – Peki, dileğin kabul edildi. Yalnız şunu unutma ki dileklerin, kabullerin, retlerin  velhasılıkelam her şeyin bir bedeli vardır. Ölümsüzlük dileğinin kabul edilmesinin sevinciyle BEDEL kelimesinin ağırlığını hissetmedi bile Bilge. Birden karanlık aydınlandı. Önünde eski zamanlardan kalma kırık dökük bir çeşme gördü. Çeşmeden akan su berraktı ve suyun değdiği ,  akıp geçtiği her yerde yeşil otlar bitmişti. Çeşmenin yanı başında dikilen oldukça yakışıklı, ziyadesiyle heybetli , gök gözlü ,  güleç yüzlü , varlığı sükunet veren bir adam gördü. Adam , bembeyaz bir takım elbise giymişti. Vücudunun heybetine tezat  bir incelikle çeşmeye eğildi. Elindeki gümüş tası çeşmedeki suyla doldurdu. Güler yüzle ve nazik bir ses tonuyla  elindeki tası içmesi için Bilge’ye uzattı. – Selam üzerinize olsun Bilge Hanım. İsmim Hızır.  Siz de seçilmiş kişiler kervanına katılmak, bu bedende ölümsüzlük girdabına, İNSAN isminin sonsuzluğuna erişmek istiyorsanız bu elimde tuttuğum Bengi Su’yu içmelisiniz. – Peki , dedi Bilge.  Hızır’ın elinden gümüş tası aldı. Dudaklarına götürdü ve tastaki suyu üç yudumda içti. Aman yarabbi! Ne lezzetli su idi öyle. Ömrü hayatında bu kadar tatlı, bu kadar soğuk , bu kadar  iliklerine , tüm kaslarına, tüm hücrelerine değin onu mest eden değil bir su, böyle bir içecek içmemişti. Su değildi sanki, bambaşka diyarlardan gelen bambaşka bir iksirdi . Yavaş yavaş ve üç yudumda içip suyu bitirdiğinde  gümüş tası vermek için Hızır’ı aradı gözleri ama etrafında ne çeşme vardı , ne de o bembeyaz takım elbisesi içinde  gök gözlü , güleç Hızır. Hiç kimse, hiçbir şey yoktu etrafında.  Her yer, zifiri karanlıktı.
 
(Tanıtım Bülteninden)