Yüzü görmek, demek pek bir şey ifade etmiyor, öyleyse bir şey ifade eden, ne? Yazıyla açığa çıkan ses! Yine ses, yazının ardındaki ses! Başkası seslendirse de çarpıcı olan yazının ardındaki ses, sahibinin sesi bile olmaktan çıkan ve başka seslerle birleşip yayılan ses!

…Yaratıcılığını beslemeye yanındayım. Ama, her yazdığını oburca yesen bile bir işe yaramaz! Çünkü, peteğin yok, bal arıları gibi kusamazsın! Değerli bir nesneye dönüştüremezsin, yazdıklarını!

… İstediğin gibi her şeyi tek bir yere sığdıramayacağını biliyorsun, artık. Sen de bir yere sığamadın işte. Böcek kabuklarına ise, hiç… Kabuğunun kalınlaştığını mı sanıyorsun? Bak, sular sızıyor her yerden. Sandalını çözmenin zamanı gelmedi mi, ya da yüreğini? ‘O kadar’ zaman, geçti işte. Eylülü geçen ayları sayarken, eylüle çıkacak ayları sayar oldun. Tasarladığın yola çıkabilirsin, belki de kararı verecek olan sensin.

(Tanıtım Bülteninden)